(a) Dlatego na zebraniu generalnym królestwa w Warszawie z narodem naszym, niniejsze pismo powinno zostać potwierdzone. Wyznanie wiary oderwanych,osobiście wypowiedziane zostało w Sandomierzu w roku 1570, tego roku też opublikowane, pod naciskiem stanów duchownych i świeckich, dla wspólnej sprawy pokoju. Zgoda, będąca wynikiem umów, nadal nie jest jeszcze żadnym zjednoczeniem. Stojąc pod Wyznaniem Chrześcijańskim, rozpoczynając to pismo, zwracamy się z błaganiem naszym do tych, którzy należą do jego wyznania i społeczności w naszym mieście Krakowie i postanawiamy: Zezwolić na kupno świątyni zbierającej się garstce i na mądre nauczanie ich religii, ochraniać także należące do szkoły studia, pozwalając wolno do nich przystępować. My, dla uniknięcia większych i poważniejszych nieprzyjemności w królestwie naszym, przyznajemy naszą królewską zgodę na posiadanie domu, który będzie sprzedany lub wydzierżawiony, wzięty w posiadanie, utrzymywany, używany, często odwiedzany i w jakikolwiek inny sposób używany przez zbierającą się garstkę, jako lepsze i wygodniejsze miejsce. Nakazujemy, dajemy i użyczamy naszym pismem ten dom zezwalając równocześnie na wolne praktykowanie ich religii we wspomnianym domu. Nie sprzeciwiamy się jakiejkolwiek opozycji, bo wszystkim i każdemu z osobna ochronę i bezpieczne mieszkanie w królestwie naszym gwarantujemy. Nie tylko siłą autorytetu, ale i oficjałem.

Tak przed trybunałem duchownym jak i świeckim usuwamy z królestwa naszego wszelkie pogwałcenia praktykowania religii. Bowiem wg prawa nikt nie będzie wzywany i oskarżany ze względu na religię, a jakiekolwiek niesprawiedliwe potraktowanie będzie podlegało karze przed sędzia i oficjałami duchownymi i świeckimi. Bezpieczne mieszkanie w królestwie naszym jest uświęcone prawami i statutami królestwa naszego. Życzymy sobie by pismo nasze doprowadziło do porozumienia pomiędzy stanami duchownymi i świeckimi, które w tym zgromadzeniu sobie towarzyszą, aby w przyszłości podjęte zostały wysiłki dla mocnego zjednoczenia. By dać wiarę temu pismu opatrujemy je pieczęcią naszą. Pismo podpisane w Warszawie, osobiście ofiarowane w zgromadzeniu królewskim, 2 maja roku pańskiego 1572, w czterdziestym trzecim roku panowania naszego.

(a) na tym sejmie, kiedy ten przywilej dany, publicznie confesia ewangelicka sandomierska podana i zgodnie za chrześcijańską przyjęta i ogłoszona.

• Dokument zaczerpnięty z Prawa y wolności dissydentom w nabożeństwie chrześcijańskim w Koronie Polskiey y w W.X.L. Służące, 1720.

Tłum. z jęz. łacińskiego AG